Waarom ik juist nu lid ben geworden van Forum voor Democratie | door Carlo Kuijer

Met toestemming van Carlo (@CarloKuijer op X) plaats ik dit m.i. zeer ´rake´ artikel door op mijn blogsite.

Lid worden van een politieke partij is geen vanzelfsprekende stap. Zeker niet wanneer je jarenlang met afstand hebt gekeken naar politiek, macht en bestuur. Afstand niet uit onverschilligheid, maar uit wantrouwen. Wantrouwen tegenover beloftes die niet worden waargemaakt, tegenover systemen die zichzelf in stand houden en tegenover een politieke cultuur waarin woorden steeds verder los zijn komen te staan van gevolgen.

Ik ben niet lid geworden van Forum voor Democratie uit enthousiasme alleen. Ook niet uit boosheid. Ik ben lid geworden omdat Nederland zich op een punt bevindt waarop niet kiezen ook een keuze is geworden. En meestal de verkeerde.

Van inhoud naar systeemkritiek

Jarenlang heb ik politieke discussies benaderd zoals ik systemen benader. Niet vanuit ideologie, maar vanuit structuur. Wat zijn de aannames. Wat zijn de afhankelijkheden. Waar zitten de risico’s. Wat gebeurt er op de lange termijn.

Wat mij steeds duidelijker werd, is dat veel politieke discussies niet meer over oplossingen gaan, maar over het beheren van frames. Over het voorkomen van gezichtsverlies. Over het in stand houden van coalities, verdragen en bestuurlijke rust, zelfs wanneer die rust gebouwd is op structureel falend beleid.

Forum voor Democratie onderscheidt zich op één cruciaal punt van vrijwel alle andere partijen. Zij durven niet alleen beleidskeuzes te bekritiseren, maar het onderliggende systeem ter discussie te stellen. De vraag is niet alleen wat we doen, maar wie beslist dat we dit doen en op basis van welke legitimatie.

Dat lijkt een theoretische vraag, maar dat is het niet. Het is de kern van vrijwel elk groot dossier waar Nederland nu op vastloopt.

Democratie zonder keuzeruimte

Formeel mogen we stemmen. In de praktijk is de keuzeruimte steeds verder ingeperkt. Migratiebeleid wordt gedicteerd door Europese afspraken. Klimaatbeleid door internationale doelen. Financieel beleid door Brusselse normen. juridische beslissingen worden in toenemende mate beïnvloed door internationale en Europese rechtsprekende instanties.

Politici beloven verandering, maar leveren beheer. Niet omdat ze niet willen, maar omdat ze niet meer kunnen.

Forum voor Democratie benoemt dit structurele probleem expliciet. Dat maakt hen voor velen ongemakkelijk. Maar ongemak is geen argument tegen waarheid. Als burgers niet meer wezenlijk kunnen kiezen over de richting van hun land, dan is democratie gereduceerd tot procedure. En procedures zonder inhoud zijn leeg.

Soevereiniteit als randvoorwaarde, niet als ideologie

Soevereiniteit wordt vaak weggezet als een emotioneel begrip. Alsof het gaat om vlaggen of sentiment. Voor mij is het functioneel. Het gaat over verantwoordelijkheid en afrekenbaarheid. Wie beleid maakt, moet verantwoordelijk zijn voor de gevolgen. Dat kan alleen als besluitvorming en consequenties binnen hetzelfde politieke domein vallen.

Op dit moment is dat niet het geval. Nederland voert beleid uit waarvan de negatieve effecten nationaal landen, terwijl de besluitvorming elders ligt. Dat geldt voor migratie, energie, landbouw en regelgeving.

Forum voor Democratie stelt de simpele maar fundamentele vraag of dit houdbaar is. Niet uit nostalgie, maar uit bestuurlijke noodzaak.

Migratie en asiel zonder morele mist

Het migratiedossier is exemplarisch voor alles wat misgaat in de politiek. Emotie verdringt analyse. Goede intenties vervangen harde cijfers. Kritiek wordt moreel gediskwalificeerd.

Het resultaat is een systeem dat niemand echt helpt. Niet de echte vluchteling, niet de gemeenten, niet de samenleving als geheel.

Forum voor Democratie durft te zeggen dat grenzen bestaan en dat beleid daar rekening mee moet houden. Dat opvang in de regio effectiever en menselijker kan zijn. Dat onbeperkte instroom onhoudbaar is.

Dit zijn geen radicale standpunten. Ze zijn radicaal gemaakt door jarenlang politiek ontwijken van de realiteit.

Klimaat en energie als technisch vraagstuk

Ik ben geen klimaatontkenner. Ik ben wel beleidsrealist.

De energietransitie zoals die nu wordt vormgegeven, is gebouwd op aannames die onvoldoende zijn doorgerekend. Netcapaciteit, grondstoffen, leveringszekerheid, afvalstromen, geopolitieke afhankelijkheden.

Deze vragen worden zelden serieus besproken, omdat ze het narratief verstoren.

Forum voor Democratie doet dat wel. Soms scherp, soms ongenuanceerd, maar wel noodzakelijk. Je kunt geen systeem ombouwen zonder het systeem te begrijpen.

Beleid dat faalt op technische randvoorwaarden is geen vooruitgang. Het is een risico.

Vrijheid van denken onder druk

Wat mij persoonlijk het meest zorgen baart, is de afname van ruimte voor afwijkende meningen. Twijfel wordt gezien als gevaar. Kritiek als ondermijning. Dat is geen gezonde democratie. Dat is een fragiel systeem dat zichzelf probeert te beschermen tegen vragen.

Forum voor Democratie wordt vaak aangevallen op toon. Dat is makkelijk. Inhoudelijk debat blijft vaak uit.

Ik ben lid geworden omdat ik vind dat een samenleving die bang is voor woorden, uiteindelijk ook bang wordt voor feiten.

Lidmaatschap als verantwoordelijkheid

Lid zijn betekent niet alles slikken. Het betekent betrokken zijn. Meedoen. Bijsturen waar nodig.

Ik ben lid geworden van Forum voor Democratie omdat zij op dit moment de partij zijn die fundamentele vragen durft te stellen waar anderen omheen lopen. Niet omdat ze altijd gelijk hebben, maar omdat ze het debat openen dat noodzakelijk is.

Juist nu. Juist in deze fase.

Niet uit frustratie, maar uit verantwoordelijkheid.

https://t.co/gJoAOF0SlW

— Carlo Kuijer (@CarloKuijer) December 17, 2025